(( بسم الله الرحمن الرحیم))

 سلام دوستهاي خوبم.....

ممنون از نگاه مهربانتان.....

اين بار مي خواهم كلامي داشته باشم با فرزاد حسني....

سلام....اقاي حسني.....

امروز كه داشتم دفتر خاطراتم را ورق مي زدم..نگاهم

خورد به تاريخ 15مرداد سال 1386 يك دفعه ديگر برگه هايي دفتر خاطراتم ورق نخورد....تمام نگاهم خيره شد به اين تاريخ.....

شما یادتان می اید،ما هم یادمان است.....
آن شب مثل همیشه اماده بودیم ،تاشماراببینیم...

ساعت،دقیقه،ثانیه..مثل همیشه زود می رفت.....

البته ما هم دوست داشتیم سریع برود.....

ولی کاش ارزو نمی کردیم که برنامه ای شما شروع شود..

برنامه شروع شد .در تاریک وروشن صحنه...منتظر ماندیمتا شما باهمان لبخند همیشگی که بر لب داشتید ببینیم ..ولی.....ولی....نه،شما نبودید مهمان برنامه شده بود صاحبخانه.....

پس صاحبخانه کجا بود؟این سوال هم شد مثل تمام سوالاتمان بی جواب...وشد بایگانی ذهنمان.......

از ان روزگوشها تيز شدوشنيد دوروغها را.....

ان روزها زبان با گوش همكاري كرد وشنيده هاي دروغين را تعريف كرد......

چشمها،ديد چيزهاي كه قابل ديدن نبود چون همه دروغ بود....

باور كرد،ذهنهايي كه سست بود وشايعه پذير....

گريه كرد،چشمهايي كه نگرانتان بود،نگران سكوتتان...
خنديد،زبانهايي كه تهمت زدند ناروا......

صدايتان بغض شدوحرفهايتان رانوشتيد....گله كرديد از باوركردن دروغها....مثل هميشه نوشتيد براي ((خدا))

                         ((به تو پناه مي برم...

               ا زانچه كه نبودم وگفتندبه سياهي

          از انچه ترسيدم وبر من نشاندن به تباهي))

            ولي الان همه چي گذشت..اوضاع ارام است...

ما هنوز هم مهمان تاريخ ۱۵ مرداد را مجري برنامه نمي دانم.اورا مهمان ناخوانده مي دانيم..

مجري ان برنامه شما بوديد وهستيد.....

دوستهاي خوبم....اپ بعدي به مناسبت اجراي تلوزيوني فرزاد حسني خواهد بود...دلم برايتان تنگ خواهد شد....البته اگر نگاهتان خواست من با نوشته هايم دوباره برگردم در نظرات پرمهرتان بگوييد....

خداحافظ......همين حالا....